Theater Suer speelt op locatie, meestal in de natuur in Nederland en België. Voor ieder optreden sjouwen Patricia Suer en haar partner Michelle Smelik de grote metalen constructies in hun bus, om ze er op locatie weer uit te slepen. “Een heel gedoe inderdaad, vooral als we ergens spelen waar we niet met de bus kunnen komen. Komen we op locatie, blijkt er een slootje te liggen. We zeggen altijd van tevoren dat we met de bus tot aan de plek van het optreden moeten kunnen komen, maar ja, boswachters zijn geen theatermedewerkers; ze onderschatten nog wel eens hoe zwaar onze materialen zijn. Gelukkig zijn boswachters wel aanpakkers, dus uiteindelijk komt het altijd wel weer goed”, lacht Patricia.  

Overgeleverd aan de elementen
Ruim dertig jaar geleden begon Patricia Suer als poppenspeler. Ze wilde eerst beeldhouwer worden, maar om geld te verdienen kwam ze terecht bij Crevo, een gemeenteproject waarbij kunstenaars langsgingen bij scholen ter stimulering van de creativiteit van kinderen. Daar nam Patricia de lessen over van poppenspeler Josef van den Berg en zo rolde ze in de theaterwereld. Later boog dit weer terug naar haar oerbehoefte tot het creëren van beelden, toen Suer door het optreden in de buitenlucht werd overgeleverd aan de elementen; decorstukken verregenden of waaiden omver. Zo begon ze ijzeren constructies te lassen en ontstonden beelden. 

Niet kunnen kijken en de wereld anders zien
De ijzeren beesten die Patricia maakt, zijn tot in de kleinste details uitgewerkt: zelfs de ogen kunnen knipperen. Alleen zelf ziet ze bijna niets als ze een van haar maskers op heeft. De mas- kers zien er prachtig uit, maar zijn erg zwaar op je hoofd. “Soms vragen mensen of ik nog een half uurtje door wil spelen, maar dat houd ik niet altijd vol”, vertelt Patricia. “Vooral in de zomer, als het metaal ook nog heet wordt.” Naast de optredens met metalen objecten heeft Suer ook een voorstelling op het water, ‘het woeste baren’. “Vanaf het water ziet de wereld er heel anders uit”, vindt ze. “Het is heel bijzonder om je land vanaf heel andere locaties te zien. Dat nodigt uit om iets mee te doen. Ook werkt het heel anders op het publiek omdat het water een barrière vormt. Dat inspireert me en geeft nieuwe energie.”  Foto’s en korte filmpjes van de voorstellingen van Theater Suer zijn te bezichtigen op www.theatersuer.nl. Jammer genoeg doet Suer niet mee aan de maandelijkse open atelierroute van stichting KAT, want de boerderij is zeker een bezoekje waard. Gelukkig is Theater Suer op afspraak wel te bezoeken. Een aanrader voor het hele gezin. Alleen voor chauffeurs die goed achteruit kunnen rijden.